Soms weet je niet precies wat er is.
Er is niets groots gebeurd. Er is geen duidelijke aanleiding. En toch voelt iets anders dan anders.
Alsof je een steentje in je schoen hebt. Je kunt er best een eind mee lopen, maar prettig is het niet. Je merkt dat je sneller moe bent, minder geduld hebt of steeds tegen hetzelfde aanloopt. Je probeert het te verklaren, maar een echte verklaring is er niet.
Vaak gaan we dan harder zoeken.
Naar een oorzaak.
Naar een oplossing.
Naar iets buiten onszelf.
Maar soms vraagt iets niet om harder zoeken.
Soms vraagt iets om even stil te worden.
Juist in die stilte kan zichtbaar worden wat al die tijd onder de oppervlakte aanwezig was. Niet omdat het nieuw is, maar omdat je eindelijk de ruimte hebt om het te zien.
Dat is ook wat mij zo raakt in een Afstemming.
Ik geef geen antwoorden die jij zelf niet hebt. Ik maak zichtbaar wat al in jou besloten ligt. Soms brengt dat een nieuw inzicht. Soms herkenning. Soms alleen de geruststelling dat je al op de goede weg bent.
En heel soms is dat kleine zetje genoeg om weer verder te kunnen.
Misschien is dat wel wat helderheid werkelijk is.
Niet alles weten.
Maar weer zien waar jouw volgende stap ligt.
Reactie schrijven