Op 3 maart 2008 kreeg ik mijn eerste Reiki-behandeling, van Rebecca. Ik kende Reiki al, maar nu voelde ik heel duidelijk: hier wil ik iets mee. Op dat moment leefde ik al meer dan vijfentwintig jaar met veel pijn – in mijn rug, heupen, hoofd, knieën en schouders. Fibromyalgie was de diagnose, maar er speelde meer: oude operaties, oude pijn, oude littekens.
Mijn leven was volledig aangepast aan wat nog lukte. Mijn haar moest kort, omdat ik mijn lange haar niet meer kon verzorgen. Mijn keukentje was zo ingericht dat ik niets hoog hoefde te pakken. Een schoonmaakster hielp, want zelfs 36 m² onderhouden was te veel. Een volle kop koffie kon ik alleen met twee handen optillen
Vanaf de eerste seconde voelde ik me vertrouwd bij Rebecca. Dat was bijzonder, omdat ik moeite had met mensen vertrouwen. We spraken meteen een vierdaagse af, van 10 tot en met 13 maart. Ik wist het direct: als ik me ooit laat inwijden in Reiki, dan door haar.
Tijdens die vier dagen voelde ik al kleine verschuivingen. Opeens kon ik mijn kop koffie met één hand optillen. Misschien lijkt dat klein, maar voor mij was het groots. Ik schreef me meteen in voor de Reiki I-cursus van 17 tot en met 20 april.
Tijdens de cursus leerden we de zelfbehandeling. Ik begon direct: twee keer per dag. Geen dag sloeg ik over. Hoe moe ik ook was, juist dan had ik het nodig.
Mijn schouders werden soepeler en uiteindelijk pijnvrij. Ik kon mijn arm weer opsteken. Na een half jaar, in oktober, ging ik voor het eerst naar een behandelmiddag in het Reikicentrum Zijn. Daar merkte ik dat aanraking nog lastig voor me was. In december probeerde ik het opnieuw, maar dat gevoel bleef.
Rebecca startte daarna een nieuwe cyclus op woensdagavond, waarin studenten elkaar één-op-één behandelden. Ik meldde me meteen aan. Van 9 januari 2009 tot mijn vertrek uit Den Haag in 2015 was ik elke woensdag aanwezig. Die regelmaat deed me goed.
Langzaam verdween mijn rugpijn. Op 3 maart 2009, precies een jaar na mijn eerste behandeling, besefte ik dat de pijn echt weg was. Ik had mezelf elke dag behandeld, en het had gewerkt. Er verdween meer pijn, er kwam meer energie terug. En ik kon na de avonden zelfs weer naar huis lopen.
Op 3 en 4 april 2009 volgde ik Reiki II. Ik leerde werken met symbolen en met afstandsbehandelingen, waardoor ik mijn zieke vader kon ondersteunen. Even leek het proces stil te staan, maar ik voelde dat ook dit onderdeel was van de weg.
In het Hemelvaartweekend deed ik opnieuw een vierdaagse, samen met meerdere mensen. Ook begon ik aan de pilot Reiki en Essentie, met thema’s die me diep raakten. Tijdens behandelingen in de cyclus merkte ik dat mijn verleden zich begon te laten voelen: onrust, beelden, gevoelens.
Rebecca stelde Reikivisie voor: Reiki sturen naar delen van je verleden die heling vragen. Op 2 juni begonnen we. Al een dag later reageerde ik sterk. Tijdens een behandeling kwamen herinneringen los. Ik huilde, gooide dingen weg. Rebecca ondersteunde me met een Mental Healing. Het voelde alsof rotsblokken van me af vielen. Ik was uitgeput, maar ook opgelucht.
Mijn behandelaar die avond was geraakt door wat er gebeurde, en zijn reactie deed me goed. Het proces ging verder. Ik liet oude stukken los, werd steeds lichter, leger en energieker. Zelfs collega’s op mijn werk zagen het.
In juni volgde nog een vierdaagse behandeling. Ik zakte dieper, kwam bij innerlijk-kind-stukken en voelde me vrijer. De band om mijn buik, die er altijd was geweest, verdween langzaam.
Reiki werkt voor mij bevrijdend, energie-opwekkend en helend. Het is onderdeel geworden van mijn dagelijks leven, zonder dat ik daar nog over nadenk.
Precies daarom geef ik het nu door. Niet omdat ik erover gelezen heb, maar omdat ik het heb ervaren. In alles wat zich liet zien en bewegen.
Wat Reiki mij bracht – ruimte, rust en zachtheid – mag er nu ook voor anderen zijn. Op een manier die past, in het tempo dat klopt.